Lavenya MooNLiGhT PaRtY

หมายเหตุI:: ก่อนจะอ่านเอนทรี่นี้ ใครไม่ทราบเรื่องราวอะไรเลยเกี่ยวกับ Saint Seiya สามารถอ่านรายละเอียดต่างๆได้ที่ Thaisaintseiya.com เป็นเวปแฟนคลับSSของชาวไทยโดยเฉพาะจ้า 

หมายเหตุII:: ลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยวิบูลย์กิจ(เจ้าดอง เอ๊ย เจ้าเก่า) ทั้งภาคหลักและภาคLC ส่วนลิขสิทธิ์อนิเมของไทยโดย DEX

หมายเหตุIII:: หากกระทู้นี่อ่านแล้วงงๆไม่เข้าใจ ว่าเราเขียนอะไรโปรดอย่าคิดมากจขบ.กำลังมึนๆงงๆ+ จิตตกหน่อยๆ ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

เผอิญช่วงนี้กลับมาcrazy Saint Seiya เข้าให้อีกระรอก จากที่ซาซาไปอยู่พักหนึ่ง ต้องขอบคุณอ.มาซามิจริงๆที่ให้อ.ชิโอริร่วมสร้างมังกะ(ตอนนี้ก็เป็นอนิเมไปแล้ว) ของภาค Lost Canvas (LC) ซึ่งเป็นเนื้อหาในช่วงอดีตกาล 200 กว่าปีก่อน ยุคสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งกะโน้น ขอเกริ่นๆนำเกี่ยวกับบทบาทของโกลด์ราศีมีนเดียวกันแต่คนละยุคกันนิดนึง

                  หากใครเคยดูภาคหลัก (ที่อ.มาซามิเขียนเอง 28 เล่มจบ) คิดว่าหลายๆคนคงจะจำกันได้ว่าน้องปลา - พิสซีส อะโฟรดิตี้ หรือที่เราเรียกเธอว่า นังตี้/นังปลา สร้างวีรกรรมสุดแสบสะท้านทรวงต่อพวกบรอนด์เซนต์เด็กเส้นกันแค่ไหน  แต่พอมาภาค LC กาลกลับตลปัตรเพราะบทบาทคุณพี่ที่ดำรงตำแหน่งพิสซีสก่อนหน้าอะโฟรฯ ช่างสุดแสนจะน่าประทับใจเรียกน้ำตาซึมได้มากเลย สำหรับอัลบาฟีก้า (ล้างบางบทแย่ๆที่นังตี้ทำไว้เสียดับดิ้น) จริงๆเรื่องราวการต่อสู้ของคุณปลายุคโน้นก็ผ่านมานานพอควรละด้วยอยู่ในเล่ม 3 จนตอนนี้ออกมา 8 เล่ม ซึ่งก็ไม่รู้เล่ม 9 จะคลอดเมื่อไหร่ รอกันเหงือกแห้งจริงจิ๊ง><'' แต่ไม่รู้ทำไม อยากเขียนเอนทรี่ถึงคุณปลาอัลบาตะหงิดๆ

รูปแรกคือ พิสซีส อะโฟรดิเท โกลด์เซนต์สถิตราศีมีนยุคปัจจุบัน  (ภาคหลัก)

รูปที่สอง พิสซีส อัลบาฟีก้า โกลด์เซนต์สถิตราศีมีนยุค230+ปีก่อน(ภาคLC)

ขอแถมอีกรูป อยากบอกว่าชอบเด็กผู้หญิงในภาพมากเลยค่ะ ในเรื่องดูเผินๆเราว่าสองคนนี้น่ารักซะจนเหมือนพี่น้องจริงๆนะเนี่ย (เสียดายที่ความจริงมันไม่ใช่ แต่ถ้าได้เป็นแฟนกันก็ดีเหมือนกันนะ)

                      ภาคหลักส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีเนื้อหาพูดถึงนังตี้เท่าไหร่ ข้อมูลที่รู้ๆกันส่วนมากจะมีแค่ว่าคุณเธอก็หมกตัวอยู่แต่ในวิหาร หรือไม่ก็รับคำสั่งจากเคียวโกไปสังหารตัวเกะกะ(เช่นอาจารย์ของชุนที่เป็นซิลเวอร์เซนต์) ข้อมูลในด้านชีวิตประจำวันแทบจะไม่รู้อะไรจากนั้นอีกเลย (ให้เดาก็คงมีงานอดิเรกเป็นปลูกแปลงกุหลาบทั้งแดง ดำ ขาวไว้ใช้ในยามต่อสู้ กับอาบน้ำ)

                     แต่ภาค LC อัลบาฟีก้านั้นกลับตรงข้าม เพราะนอกจากมีงานอดิเรกเดินเล่น คอยตรวจตราความเรียบร้อยในหมู่บ้านที่ติดกับแซงค์ทัวรี่แล้ว ก็มักจะขลุกอยู่ในวิหารเหมือนนังตี้เช่นกัน (สงสัยว่าทำไมไม่ให้ชิออนรับเวรเดินนี่แทนทั้งๆที่เป็นโกลด์เซนต์ประจำวิหารหลังแรกทำแทนหว่า ต้องให้คุณปลาบนยอดดอยสูงสุดในบรรดาวิหาร 12 หลังมาทำแทน เอ๊ะ หรือเป็นความชอบส่วนบุคคลเนี่ย) แต่เหตุผลที่เก็บตัวนั้นแตกต่าง คนหนึ่งปลีกตัวเพราะไม่ได้รับคำสั่งจากเคียวโกให้ไปเพ่นพ่าน ส่วนอีกหนึ่งกลับเร้นกายเพราะไม่ต้องการให้คนรอบข้างต้องโดนพิษหรืออันตรายจากตัวเอง

                     เวิ่นเว้อมาซะนานก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากบอกว่าชอบและประทับใจอัลบาฟีก้า > นังตี้ ก็เท่านั้น เสียดายว่าทำไมอ.ชิโอริถึงต้องให้ออกมาตายเป็นคนแรกด้วยหว่า ยังดีนะที่มานิกอล(คุณปู)เก็บไว้หลังๆหน่อยไม่ส่งไปเดี้ยงเป็นเพื่อนคุณปลาติดๆกัน

                      และเพราะเหตุนี้ วันนี้เลยวาดรูปคุณอัลบาฟีก้าเสียเลย ใจจริงอยากฝึกวาดให้คล่องเหมือนกัน ไม่งั้นตอนปั่นโดจินแอนโทของเรื่องนี้ตายแน่ๆ ว่าแล้วก็โปะๆๆ ไล่จากเริ่มลงสีไปจนเสร็จเลยละกัน

                   บอกตรงๆว่าเป็นการวาดมาราธอนมากที่สุดตั้งแต่ฝึกใช้ tablet ลงสีเลยนะเนี่ย ลบสถิติภาพคามิวที่เคยลงในเอนทรี่ก่อนๆขาดลอย (คามิวใช้เวลาลงสีอย่างเดียวปาไป 6 ชม.กว่า แต่ภาพอัลบานี้ใช้เวลา 7 ชม.กว่าๆ อ๊ากกกกก เอ็นนิ้วเกร็งปวดไปหมดเลยวุ้ย)

                    เผอิญนี่เป็นครั้งแรกที่ลองใช้คำสั่ง Layer ช่วยในการลงสี แอบโง่มานานเพราะที่ผ่านมารู้นะ ว่าLayer มันมีประโยชน์ยังไง นั่งศึกษาคู่มือสอนทำ CG เป็นชาติ แต่ก็ยังทำไม่เป็นอยู่ดี ต้องขอขอบคุณบลอคพี่ไซ(zaionic)ที่สอนการลงสีให้ ไอ้เราก็นั่งลงสีไปดูศึกษาจากบลอคพี่ไซไปเนี่ยแหล่ะ อ่านรู้เรื่องกว่ากันแยะ  แต่ครั้งแรกก็ลองผิดลองดูไปเยอะ แก้แล้วแก้อีกเพราะลงสีผิดเลเยอร์ซะงั้น ซ้อนไปซ้อนมาสุดท้ายเลยมึนหน้าไปหมดเลย (ขอบคุณมิซาจังที่ช่วยแนะนำ+คุยแก้เครียดให้เรานะ หึๆๆ)

                    ไหนๆก็บ่นแล้วขอบ่นต่ออีกหน่อยละกัน ก็เรื่องไอ้การวาดคลอธเนี่ยแหล่ะ ทำไมมันวาดยาก (ติ๊ด) งี้ฟระ แบบก็มีให้ดูไม่ครบ 360 องศาอีก จะหารูปต้นแบบมาดูก็เสียเวลา เลยไปตายเอาดาบหน้า ได้มาแค่นี้อะ ดูแล้วไม่มีความเป็นคลอธปลาเล้ย เหมือนคลอธทุเรียนที่เน้นแต่หนามแหลมๆยื่นออกมามากกว่า o_O''!?  ยังดีนะที่ชุดนี้ยังมีหนามเป็นรองชุดเฮียปูอยู่ ไม่งั้นได้ปวดกบาลกะความมากเรื่องในรายละเอียดของชุดคลอธแน่ กะว่าเงินมีเมื่อไหร่จะไปสอย myth cloth นังตี้มาดีกว่า เวลาวาดจะได้ไม่ทุลักทุเลแหกหนังสือขาดกันไปข้าง

                    save เสร็จถึงเพิ่งมาเห็นว่าท่านอัลบาฟี่รั่วได้ใจอีกตะหาก โปรดสังเกตดีๆว่าตรงไหนไม่ขอบอกละกัน (ใครยังไม่เห็นก็เบิ่งพระเนตรโตๆ) ความวัวยังไม่หายความบรรลัยเข้าแทรกต่อ เพิ่งมานึกขึ้นได้ว่าเงาคลอธที่เป็นเส้นดำๆบ่งบอกถึงความเงาวาวเนี่ย ของเดิมไม่ได้วาดให้เสร็จตั้งกะก่อนสแกน ตอนแรกก็ว่าเอ๊อะๆ ปล่อยๆไปเหอะ เหนื่อยแล้ว แต่ทนให้อัลบาฯดูโล่งโจ้งไม่ไหวเลยใช้ tablet มันนี้ล่ะโซ้ยใส่สดๆไปเลยละกัน วาดเสร็จต้องมานั่งคลายเส้นที่ ulnar nerve ที่ไปเลี้ยงนิ้วก้อย นิ้วนางกันต่อ    

       ขอต่ออีกเรื่อง เมื่ออาทิตย์ที่ 8 ก.พ. ที่ผ่านมา เพิ่งนัดมีตย่อยกับฟูจังและพี่moondrop ไปหลังจากที่ไม่ได้เจอเจ้าหนูฟูมานาน เสียดายที่คราวนี้ MISAKI ดันป่วยกะทันหันแถมพี่ผึ้งดันไม่ว่าง เลยทำให้ไม่ได้เจอกัน เสียดายสุดๆ นี่ถ้าเราบอกแป้งก่อนว่าจะถึงวันเกิดเราแล้วนะจะพาไปเลี้ยงขนมซะหน่อย รู้ไหม มิซาเอ้ยยยย><    อาจเพราะคราวนี้องค์ประชุมส่วนใหญ่มีแต่ผู้อาวุโสกันทั้งนั้น (อายุ 3 คนรวมกันปาไปร้อยจิ๊ดๆมั้งเนี่ย) เนื้อหาเมาท์ๆส่วนใหญ่เลยมีสาระกันเยอะหน่อย แต่ก็สนุกดีนะ ได้ฟังประสบการณ์ในชีวิตจริงที่เราคงจะหาไม่ได้เพราะได้แต่ฟัง มาประดับเป็นความรู้ไว้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นชีวิตสาวออฟฟิต หรือเรื่องของเพื่อนร่วมงานก็ตามแต่ มีแต่ของแปลกแต๊ๆ 

                   แล้วก็ขอโทษพี่แนนกับฟูจังจริงๆนะจ๊ะที่แป้งต้องดอดโดนตามตัวไปก่อนอีกแล้ว เกรงใจพวกพี่จริงๆ อุตส่าห์นานๆจะได้เจอกันทั้งที แต่มันต้องมีปัญหาอุปสรรคไว้คอยท่าเสมอสิน่า แย่เลย T T ไว้โอกาสหน้าจะพยายามหลีกเลี่ยงให้ได้มากที่สุดนะฮับ  

edit @ 12 Feb 2009 18:05:19 by Lavenya